تالداڭىز قولفون فورماسىنا ءوتۋ | كومپيوتەر ءتۇرىن جالعاستى ارالاۋ

كورۋ: 564|جاۋاپ: 0

كيەلى سارىن

[جالعانىمدى كوشىرۋ]

4

تاقىرىپ

1

دوس

150

ءنومىر

جاس تالاپ

Rank: 2

جولدانعان ۋاقىتى 2016-3-15 19:34:46 |بارلىق قاباتتى كورسەتۋ
(اڭگىمە)
گۋو شۋەبو(مۇڭعۇل)

اۋدارعان:تۇسەلحان بولبان ۇلى
  
”كيەلى سامال“  بەي اتاي، بەسىن بولعان شاقتا ءتورت ىشەكتى قوبىزىن ارقالاپ، جولعا شىقتى.
   ناقۋشىڭ  كوتەك ارباسىن ايداپ، ونى العالى كەلدى، ارباسىنىڭ ۇستىنە جۇمساقتاپ، سىرماق توسەپتى.  ايتسە دە، بەي اتايدىڭ ارباعا وتىرعىسى كەلمەدى، اربادان قالماي باراتىنىن ايتىپ، نا قۋشىڭدى شىعارىپ سالدى. نا قۋشىڭ: ”بەي اتاي  ءوزىنىڭ ات ارباسىن ايداپ،  نە اتپەن كەلەتىن شىعار“-دەپ ويلاپ جولعا تۇسكەن-دى. ءبىراق، ولاي بولماي شىقتى، شال ەكەڭ ”جاياۋ قوناق جانعا تىش “  دەدى مە كىم ءبىلسىن، اياڭداپ جولعا شىعىپتى، جاياۋ جۇرگىسى كەلگەن بولۋ  كەرەك، ارباعا وتىرماي-اق قويدى.ءسويتىپ، ول ارباعا اياڭداي ىلەسىپ، 30 شاقىرىمدىق قۇم ادىرلى جولدى، جاياۋ كەسىپ ءوتتى.
بەي اتاي حارت جىرشى، بۇرىن سال-سەرى دە بولعان، ول كەزدە ەر ازىعى مەن ءبورى ازىعى جولدا دەپ، ۇشارىن جەل، قونارىن ساي ءبىلىپ، سالدىق قۇرىپ، دۇزدە جۇرەتىن حالىق جىرشىسى ەدى. ءاسىلى بەي اتاي بۇرىن شامان باقسىسى بولاتىن-دى. ەرتەدە، سۋدىڭ تۇنىعى، ءشوپتىڭ شۇيگىنىن قۋالاپ جوسىپ جۇرەتىن، كوشپەلى زامانداردا وسى وڭىردەگى رۋ-ۇلىستار كوكتىءتاڭىر، كۇللى تىرشىلىكتى تەربەتكەن تابيعاتتى انا -دەپ تابىناتىن بايىرعى ءدىن ــ شامان دىنىنە سەنگەن، كەيىن كەلە ساحارا قۇمايتتانىپ، ءتىلىم-ءتىلىم بولىپ، اۋىل شارۋاشىلىقتانعاننان كەيىن، شامان باقسىلارىنىڭ دا قاراسى سيرەپ،  سول ءبىر جاسىل جەلەكتى ساحارامەن بىرگە كوزدەن بۇلبۇل ۇشتى. ال  بۇگىنگى كۇنى سول باقسىلاردىڭ سارقىتى التىننىڭ سىنىعى، اسىلدىڭ قيىعىنداي سەزىلەدى.  ”كيەلى سامال“  بەي اتاي ءدال سول كونەدەن قالعان كوز، اتادان قالعان ءسوز، تۇلپاردىڭ تۇياعى، سۇڭقاردىڭ قياعى ەدى.
قۇمداۋىت جول  اش ىشەكتەي شۇباتىلىپ، بىدىرماق قۇم توبەلەرگە يرلەڭدەي ورالىپ، سوزىلىپ جاتىر، بەي اقساقالدىڭ اۋلينتۇن قىستاعىنا ات ءىزىن سالماي  كەتكەنىنە دە تالاي جىلدىڭ ءجۇزى بولىپتى، الدىنداعى جوسىلىپ جاتقان كوتەك اربانىڭ ءىزى بولماسا، جول بەيتانىستاۋ سەزىلە بەردى. كۇزگى جاڭبىردان كەيىنگى قۇم توبەلەردىڭ قويناۋىنان قوڭىر سامال سوعىپ، جانعا جايلى لەپ ەسەدى. الىستاعى قۇم توبەلەردىڭ ەتەگىندەگى جىڭعىلداردىڭ اراسىنان قاسقىردىڭ ىرىلداعانى، تۇلكىنىڭ شاۋىلدەگەن ءۇنى قۇلاققا شالىنادى. قۇم ادىرلى بۇل ءوڭىر تانيشاعان ءشولى دەپ اتالادى، ول “توزاق ءشولى” دەگەن ءماندى بىلدىرەدى، بۇل ارادا ءبىر ءۇيىر كوكبورى  اۋلەتى بۇرىننان بەرى تىرشىلىك ەتىپ كەلەدى. ءبىر قانشا جىلدىڭ الدىندا بەي اقساقالدىڭ  ۇلى دالادان سىرقاتقا شالدىعىپ، ءۇسىنىپ قالعان ءبىر بولتىرىكتى ۇيگە الىپ كەلىپ، ساكىنىڭ ۇستىنە جاتقىزىپ، ەكى اي باقتى، سول كەزدە قىستاقتا بەي اقساقالدىڭ بايىرعى اندەرىن تىڭدايتىنداردىڭ قاتارى سيرەپ كەتكەن ەدى، بەي اقساقالدىڭ ءار كۇنى كەشتە پاناردىڭ كۇڭگىرت جارىعىندا قوبىزىن قوڭىرلاتا تارتىپ، بەبەۋلەتە شىرقايتىن ءان اۋەنىنە تەك سول بولتىرىك قانا باۋىرلاي كوسىلىپ، ءۇن-ءتۇنسىز قۇلاق تۇرەتىن-دى. ءبىر نەشە ايدان كەيىن الگى بولتىرىك قايدا كەتكەنى بەلگىسىز، زىم-زيا جوعالدى، لاۋ بەي اقساقال:”قاسقىردىڭ كۇشىگى تاۋعا قاراپ ۇليدى ەمەس پە،  كەتسە، كەتە بەرسىن“ -دەپ ويلاپ،  ونى كوپ ەلەي قويعان جوق-تى.
ول  قاس بايلانعان شاقتا قۇم بەلۋارىنا دەيىن باسىپ قالعان اۋلينتۇن قىستاعىنا ءىلىندى.
قىستاق باسشىسى مال سويىپ، شاراپ ۇسىنىپ، قىزۋ مەرەيمەن كۇتىپ العان سوڭ، ءان باستالدى. قۇم توبەسىنە دەيىن كومىپ كەتۋگە اينالعان، قىستاقتىڭ ءۇش بولمەلى كونە كەڭسەسىنىڭ ءىشى كارىسى بار، جاسى بار، ەرى بار، ايەلى بار القا قوتان جۇرتقا لىق تولىپتى، ولاردىڭ بارلىعى بەي اقساقالدىڭ حالىقتىق سارىنداعى ءان-جىرلارىن تىڭداۋعا جينالعاندار. اۋلينتۇن قىستاعى ەرتەڭ تاڭ اتسا، كوزدەن عايىپ بولعالى تۇر، قىستاقتاعى 70- 80 دەي وتباسى ءتورت-بەس سەميادان توپتاسىپ، ەكولوگيالىق كوشپەندى بولىپ، وسىدان  قۇنان شاپتىرىم جەردەگى ەگىستىككە قولايلى ”شىمدى كەنتكە“  كوشپەكشى، ال وسى جەردەگى قۇمايتتانعان وڭىردە ەگىستىكتەن جايىلىمدى قالپىنا كەلتىرۋ نىسانى اتقارىلىپ، قۇم توبەلەر قورشالىپ، ورمان-توعاي وسىرىلمەكشى. بۇل كەش اۋلينتۇن قىستاعىنىڭ ەڭ سوڭعى كەشى، قىستاق باستىعى حارت جىرشىعا ەڭ سوڭعى حوشتاسۋ جىرىن جىرلاتپاقشى.
بۇل ورتادان ەڭسەنى ەزەر كوڭىلسىزدىك بايقالمايدى، ىرىسى تاسىعان جاڭا قىستاققا كوشىپ بارىپ، بايا-شات تۇرمىس كەشىرۋدەن دامەلى جاستار جاعىنىڭ قاعاناعى قارق، ساعاناعى سارق بولىپ، مارە-سارە، قۋانىپ جٷرگەن سىڭايلى، ولار: ” بۇل جەردەن كوشىپ كەتسەك، بۇگىنگىدەي ءسىڭىرى شىققان كەدەيلىكتەن قۇتىلىپ، اپانعا قامالعان اش قاسقىرداي جالاقتاماس ەدىك. ەلەكتر، تەلەفون، راديو-تەلەۆيزور اتىمەن جوق بولعاندىقتان، كوڭىل اشۋ قيمىلىن وزدىرىپ، وتىرىس جاساساق تا،  بولارى بولىپ، بوياۋى ءسىڭىپ، داۋرەنى وتكەن، قاۋساعان شالدى شاقىرىپ، بۇرىنعى ەسكى اۋەندەردى ماقامداتاتىپ جۇرگەن جايىمىز مىناۋ“- دەپ ويلايتىن سياقتى.  
ءان باستالعان العاشقى ساتتە، جۇرت ايرانداي ۇيىپ تىڭداعان ەدى، ءبىراق، وتىرعانداردىڭ قاتارى بىرتەلەپ سيرەي باستادى، بەي اقساقال  ولار سىرتقا شىعىپ، دارەت سىندىرىپ جۇرگەن شىعار- دەپ ويلاعان-دى، ءبىراق، قايتىپ كەلىپ، وتىرعانداردىڭ قاراسى از، كوبى كولەڭكەسىن كورسەتپەي كەتتى. بەي اقساقال وعان ەڭسەسىن ءتۇسىرىپ، جاسي قويعان جوق، قوبىزىن بەبەۋلەتە تارتىپ، ءانىن اسقاقتاتا شىرقاي بەردى. قوبىزى سويلەپ تۇرعان، شەشەن ەدى، بۇل قوبىز مۇڭعۇل ساحاراسىنىڭ شىعىس وڭىرلەرىنە كوپ تارالعان ءتورت ىشەكتى بايىرعى قوبىز، مۇڭعۇلدار ونى ”كۇڭگىر“ - دەپ اتايدى، شاناعى التى تىلكىم حارت قاراعاي اعاشىنان قيۋلاستىرىلعان، ادىرنا فورمالى ىسقىماسىنىڭ ىشەگى تۇلپاردىڭ ءتۇپ قۇيرىعىنىڭ قىلىنان ەسىلگەن، ءتورت تال ىشەگى جۋان-جىڭىشكەلىگى ءار كەلكى ءيى قانعان تەرىدەن شيراتىلعان، قۇلاقتارىنىڭ ارالىقتارى التىن جالاتىلعان دوڭگەلەك مىس ايشىقتارمەن جالعاسقان، ونىڭ تۇلا بويى تۇنعان اسىل، عاسىردان ۇزاق  تاريحا يە، ارعى زامان بۇيىمى ەدى، ونى تارتقاندا قۇيقىلجىعان قوڭىر ءۇنى قۇلاقتان كەتپەي، جانىڭدى جاۋلاپ الادى. بەي اقساقال ءوزى ۇنەمى ايتاتىن وقيعالى ۇزاق جىر «دانا بالانىڭ» ءريتىمى وتە مۇڭلى، وقيعاسى دا كۇردەلى بولعاندىقتان، داۋىرگە ساي كەلمەيتىندىگىن، ازىرگى ادامداردىڭ ونى قۇمارتىپ تىڭداي قويمايتىندىعىن سەزىندى. سودان ول تاماعىن كەنەپ، جىگەرىن جانىپ، از-ماز ەر-ايەل قالجىىڭى ارالاسقان، كۇلدىرگى كونە ولەڭ « بەيجيڭدىك لاما» دەگەن انگە اۋىستى، ايتسە دە، باۋراۋ قۋاتى سوندا دا ايتارلىقتاي بولا قويمادى. كوزىن جۇمىپ الىپ، ءوزى ايتىپ، ءوزى لازاتتانىپ وتىرعان بەي اقساقال كوزىن تاعى ءبىر اشقاندا، اباجاداي ءۇش بولمەلى ءۇيدىڭ قاڭعىراپ بوس قالعانىن، قارسى الدىندا تەك جار دەگەندە جالعىز تىڭدارمان ــ سەگىز-توعىز جاستار شاماسىنداعى ۇل بالانىڭ قالعانىن كوردى.
“ بولدى، جوقتان  بۇ دا جاقسى، قالاي دا ءبىر ادال تىڭدارمانىم بار ەكەن،”-دەپ ويلاپ، بەي اقساقال ءوزىن-ءوزى مىسقىلداپ، وڭ قولىنا ۇستاعان ادىرناسىن جەرگە قويىپ، الدىنداعى ۇستەل ۇستىندە تۇرعان قىزىل شايدان ۇرتتاپ، تاماعىن ءجىبىتتى.
ءبىراق، بەي اتاي اڭتارىلىپ وتىرىپ قالدى.
ول بالاعا قاراي ەڭكەيە ۇمسىنىپ: ـ بالاقاي، وسى ۋاققا دەيىن قالاي شىداپ وتىرعانسىڭ، مىقتى-اق ەكەنسىڭ-دەدى.
الگى جۇگىرمەك باسىن سيپالاپ،”قيقىلداپ“ كۇلدى.
بەي اقساقال: ـ بالاقاي، اتاڭنىڭ ايتقان ءانى ساعان ۇنادى ما؟-دەپ تاعى سۇرادى.
بالاقاي قىسىلا قىزارىپ: ـ ۇناتپادىم- دەپ توتەسىنەن قويىپ قالدى.
ـ ا؟، ـ بەي اقساقال ەشتەڭە دەمەدى، سۇلە-ساپا عانا، ـ وندا سەن دە مەنىڭ ايتقان اندەرىمدى تۇسىنبەگەن بولدىڭ عوي ءا؟
ـ سولاي، ۇقسام بۇيىرماسىن، اتاي، ـ دەپ باتىلدانا جاۋاپ بەردى الگى بالاقاي.
ـ وندا مەنىڭ الدىمدا قيپىجىقتاپ نەعىپ وتىرسىڭ؟ـ دەپ سۇرادى بەي اقساقال.
ـ ۇيگە قايتقىم كەلىپ، اسىعىپ وتىرمىن؟
ـ وندا قايتا بەرە عوي.
ـ قۇيرىعىڭىزدىڭ استىنداعى كيىز بوستەك مەنىكى ەدى، سونى الا كەتەيىن دەپ توسىپ وتىرمىن.
بەي اقساقالدىڭ ءوڭى بۇزىلا قالدى. ول، ”بوستەكتى جۇلىپ الىپ، وعان قاراي لاقتىرىپ كەپ جىبەرەيىن“- دەپ ويلادى دا، ول ويىنان قايتىپ، ونى اقىرىن الىپ، ۇل بالانىڭ قولىنا ۇستاتىپ: ـ وسىنشا ۋاقىت تاپجىلماي وتىرىپ، ماعان سەرىك بولعانىڭا، بوستەكتى الام دەپ ايتپاعانىڭا، كوپ راحىمەت، بالام، ـ دەپ وعان سىپايى العىس ايتتى.
بالاقاي: ـ راحىمەت اتاي!-دەپ ءبورىنىڭ اۋزىنان قۇتىلعان قويانداي، بوستەگىن قۇشاقتاپ، سىرتقا قاراي اتا جونەلدى، ءۇي ىشىنە قاراي ەكپىندەي ەنتەلەگەن جەل، پانار شامنىڭ كۇڭگىرت جارىعىن جالىپ ەتكىزىپ، ءوشىرىپ كەتە جازدادى.
بەي اقساقالدىڭ كوڭىلى  كوشكەن جۇرتتا قالعانداي قۇلازىپ قالدى. ادىرنانى اقىرىن عانا قوبىزىنىڭ قۇلاعىنا ءىلىپ، كەرەك- جاراعىن جيناستىرىپ، كەتۋگە ىڭعايلاندى. ءدال سول كەزدە قىستاق باستىعى كىرىپ كەلدى، قايدا بارىپ، ءىشىپ كەلدى ەكەن، بەت-الپەتى دوڭىزدىڭ باۋىرىنداي كوگەرە قالىپتى. بەي اقساقالدى ورنالاستىرىپ تاستاعاننان كەيىن، ”ءبىر جۇمسىم بار ەدى“-دەپ، شىعىپ كەتكەن بەتى ەدى، ول، ”قىستاق تۇرعىندارى بەي اقساقالدىڭ جىرلارىن، ىنتى-شىنتىلاىمەن ۇيىپ،  ءالى تىڭداپ وتىرعان شىعار “- دەپ ويلاعان-دى. مايداندا ءتىرى پەندە قالماعانىن كورىپ، جەرگە كىرىپ كەتە جازداپ: ـ ادام قايدا؟ ءبارى قايدا كەتكەن؟ باۋ جۋ! ولەم قاپقىر، قايدا ءجۇرسىڭ؟- دەپ ايعاي سالدى، داۋىستى ەستي سالىپ ءبىر جاس جىگىت ۇيگە جۇگىرىپ كىردى.
قىستاق باستىعى: ـ سەن وداق يەچەيكاسىنىڭ سەكراتارى بولا تۇرىپ، نە ءبىتىرىپ ءجۇرسىڭ؟ ءان تىڭداۋعا جينالعانداردىڭ ءبارى قايدا كەتكەن؟ بۇل قالاي بولعانى؟! بەي اقساقالدىڭ مايدانىن سۋىتىپ تاستاعاندارىڭ نە؟!-دەپ كىجىندى.
وداق يەچەيكاسىنىڭ سەكراتارى باسىن قاسىپ: ـ ۋگا توقىردىڭ ۇيىنە قۇمار مايدانىن ورنالاستىرىلىپ، بىرنەشە ۇستەل ادام قارتا باسەكەسىن وزدىرىپ جاتىر، شىعىس قىستاقتاعى قارتاۋ كينوشى شاقىرىپ كەلىپ، سايىسكەرلىك فيلىمىن قويىپ جاتىر، ءبىر تالاي ادام كينو كورگەلى سولاي كەتتى، - دەدى زورلانا جىميىپ.
قىستاق باستىعى: ـ جەتى قاراڭعى تۇندە، بارلىعى ءتۇپ قوتارىلىپ، قوزى كوش جەردەگى شىعىس قىستاققا سايىسكەرلىك فيلىم كورگەلى كەتتى مە؟ -دەپ قارسى سۇراۋ قويدى.
سەكراتار جىگىت: ـ شىعىس قىستاق تا كوشۋدىڭ قامىن جاساپ جاتىر، بۇگىن كەش ولاردىڭ وزدىرعان قيمىلى بىزدىكىنەن دە دۋماندى بولىپ جاتىر، -دەدى.
قىستاق باستىعى ءۇنسىز تۇرىپ-تۇرىپ، ءبىر اۋىقتان كەيىن: ـ اقساقال ۇيات بولدى، ءسىزدى كوڭىلدەگىدەي كۇتە المادىق- دەپ بەي اقساقالدان كەشىرىم سۇرادى.
ـ وقاسى جوق، ەشتەڭە ەتپەيدى، مەن دە داۋىسىمدى قارلىقتىرىپ قينالمايتىن بولدىم، ونىڭ ۇستىنە سەن دە مەنى قۇر قول جىبەرمەي، ەڭبەك اقىمدى بەرەسىڭ ەمەسسىڭ بە، مەن زيان شەگە قالمايمىن، -دەپ بەي اقساقال دا كىسىلىكتەنبەي، كەڭ پەيىلدىلىك تانىتىپ، قىستاق باسشىسىن قىسىلىستان ءوزى اراشالاپ الدى.
ـ ءسىز رازى بولساڭىز، ءبىزدىڭ دە كوڭىلىمىز جاي تابار ەدى، وندا بۇگىن وسى جەردەن اياقتاستىرايىق، ۇلكەن كىسى، ءسىز ماعان ىلەسىپ، بىزىكىنە بارىپ جاتىڭىز،-دەپ قىستاق باسشىسى كۇلىمسىرەي ءوتىنىش ءبىلدىردى.
ـ جارايدى، - دەپ بەي اقساقال قوبىزىن جيناسىتىرىپ، تورعىن تىستى قابىنا سالدى.
ءدال وسى كەزدە، توپىراق تامنىڭ قاراۋىتقان بۇرىشىنان: ـ توقتاڭدار، مەن ءالى تىڭداپ وتىرمىن، ـ دەگەن كارى ادامنىڭ، قارلىعىڭقى، ءالسىز ءۇنى ەستىلدى.
بەي اقساقال مەن قىستاق باستىعى تاڭ-تاماشا بولىپ، ارتتارىنا بۇرىلىپ، دىبىس شىققان جاقتى تىنتە قارادى. ءۇي ءىشى وتە قاراڭعى ەدى، ماتشاعا ىلىنگەن پانار شامنىڭ ولەۋسىرەگەن جارىعى تامنىڭ قاراۋىتقان تۇكپىر جاعىنا بۇرىسە تىعىلىپ، ءان تىڭداپ وتىرعان ادامنىڭ بەت-الپەتىن انىق كورسەتە المادى.
قىستاق باستىعى ءاي-شايعا قاراماستان پانار شامدى جۇلىپ الىپ، تامنىڭ بۇرىشىنا قاراي اياڭدادى، بەي اقساقال ىلەسە ءجۇردى.
قىستاق باستىعىنىڭ قولىنداعى پانار شامنىڭ ساۋلەسى قارا اعاشتىڭ قابىعىنداي، قاتپا-قاتپار حارتاڭ ءجۇزدى اپ-انىق كورسەتتى.
ـ ءسىز ەكەنسىز عوي، دارىما اجەي!- دەپ قىستاق باستىعىنىڭ ءۇنى جۇمسارا قالدى.
_ ءيا، مەن عوي، ءادىرا قالعىر، ءجون بىلمەيسىڭ-اۋ تەگى، مەن ادەيى كەلىپ، ”كيەلى سامالدىڭ“ جىرىن تىڭدايىن دەپ وتىرسام، وسىنشا ەرتە اقىرلاستىرا سالعانىڭدى قاراشى،- دەپ دارىما اجەي ءبىر تال ءتىس قالماي وپىرايىپ، جەل اڭىراعان قىزىل يەگىن جامپاڭداتىپ، قىستاق باستىعىن سوگە جونەلدى.
ـ سولاي، سولاي، اجەي، بالالارىڭىز ءسىزدىڭ بۇل جەردە ءان تىڭداپ وتىرعانىڭىزدى اڭعارماي قالىپتى، ءسىز نەگە بۇرىشقا تىعىلىپ، سونشالىق الىس وتىرعانسىز، الدىعا تامان وتىرساڭىز، جاقسى بولعانداي ەكەن.
ـ بۇل ارا  ىڭ-جىڭسىز تىپ-تىنىش، وسى ارادا وتىرىپ تىڭداسام، ءان اۋەنى جاعىمدى ەستىلىپ، جاندى تەربەيدى ەكەن، - دەدى اجەي.
ـ ءسىز سەكسەننىڭ سەڭگىرىنە شىقساڭىز دا، قۇلاعىڭىز ءالى جاقسى ەكەن، نەدەگەن كەرەمەت!
ـ ءاندى قۇلاقپەن ەمەس، جۇرەكپەن تىڭدايدى، جۇگىرمەك سول.
ـ سولاي، سولاي، ءسىزدىڭ ايتقانىڭىز دۇرىس،- دەپ قىستاق باستىعى كەڭكىلدەپ كۇلىپ،  بەي اقساقالعا بۇرىلىپ، ـ ول قىستاعىمىزداعى جاسى ەڭ ۇلكەن حاريا، سەكسەن جاسقا كەلگەن دارىما اجەي بولادى ءارى قىستاعىمىزداعى بەستە قامتاماسىزداندىرىلاتىن، سۇيەنىشسىز حارت،-دەپ تانىستىردى.
بەي اقساقال ىشتەي تاڭ-تاماشا بولدى. ول دا جەتپسىتى جەلكەلەۋگە تاياپ قالدى، بۇرىن ۇنەمى: ”قۇلاعىمنىڭ قاقاسى جوق، كوزىم بۇلدىرامايدى، دەنساۋلىعىم مىقتى“-دەپ قارايتىن، ال قازىر سەكسەننىڭ سەڭگىرىنە شىققان مىنا حارت اپايمەن سالىستىرعاندا، ءوز دەنساۋلىعىنىڭ ونىڭ شالىمىنا كەلمەيتىندىگىن اڭعاردى. اسىرەسە، ونىڭ كوڭىلىنىڭ جىلىنعانى ــ ونىڭ بىردەن-ءبىر ادال تىڭدارمانى ءارى ءاندى جۇرەگىمەن تۇسىنەتىن ناعىز تىڭدارمانى بولعاندىعى بولدى.
ـ اپاي، باۋىرىڭىز وسى جەردە سىزگە حوش ايتقالى تۇر،-دەپ بەي اقساقال سول اياعىمەن الدىعا ءبىر اتتاپ، تىزەسىن بۇگىپ وعان قۇرمەت ءبىلدىردى.
ـ ۇيتە كورمەڭىز، اسىرىپ جىبەردىڭىز. مەن تەك ءسىزدىڭ ءبىر ادال تىڭدارمانىڭىز عانامىن، ازىرگى جىندى قىزداردىڭ سوزىمەن ايتسام، مەن ءسىزدىڭ ءان قۇمارىڭىزبىن، سىزگە تابىنۋشىمىن. قا....قا...قا،-دەپ دارىما اجەي ءتىس قالماعان قىزىل يەگىن كورسەتە كۇلىپ الدى.
ـ اپاي، قاعىتپاڭىزشى، تىڭداعىڭىز كەلسە، باۋىرىڭىز وسى جەردە جالعاستى شىرقاي بەرۋگە دايار،-دەدى بەي اقساقال.
ـ وندا البەتتە جاقسى بولار ەدى،-دەپ اجەي كۇلىمسىرەي ءتىل قاتقاندا، شالبارلانعان بەت-اۋزى  ءبىر ۋىس بولىپ، ءبۇرىسىپ كەتتى.
بەي اقساقال  ىڭعايسىزدانىپ  تۇرعان  قىستاق باستىعىىنا  كوز  قيىعىن سالدى دا،  وعان  بۇرىلىپ: ـ اپاي، بىلاي بولسا قايتەدى، مەن  ۇيىڭىزگە بارىپ، وزىڭىزگە  وڭاشادا  ايتىپ  بەرەيىن،  ايتەۋ  بۇل جەردە  ءان تىڭدايتىن  ادام دا قالعان جوق قوي، ءسىز  ساكىنىڭ  ۇستىنە  جانتايپ الىپ،  شەر  قۇمارىڭىزدان  شىعا  تىڭداڭىز، ال  مەن  دە  سىزگە  ەمىن-ەركىن، كوسىلە ءبىر شىرقاپ بەرەيىن، اعاش ورىندىققا وتىرا-وتىرا  قۇيرىعىم  دا ويىلىپ قالدى،  ونىڭ  ۇستىنە ءۇيدىڭ جان-جاعىنان جەل اڭىراپ تۇر،- دەدى.
ـ مەنىڭ  ءۇيىم  دە  وڭىپ  تۇرعان جوق، جەل اڭقىلداپ  تۇر، اۋەلى شام  دا جوق.
ـ  قاراڭعى  بولسا دا  ايتا بەرەمىن، تاڭ  اتقانشا  ايت  دەسەڭىز دە،  ايتىپ بەرەم  اۋەلى.
ـ  وندا جاقسى بولدى عوي، مەن راديو ەستىگەن  قۇساپ، جانتايىپ جاتىپ تىڭدايىن، سەن جۇگىنىپ وتىرىپ ايتا بەر، وعان ماپاندايمىن.
ءسويتىپ، قىستاق باستىعى پانار شامدى كوتەرىپ، دارىما شەشەيدى سۇيەپ، الدىعا ءتۇستى، ال بەي اقساقال قوبىزىن قولتىعىنا قىسىپ، ولاردىڭ ارتىنان ىلەستى، ولار قىستاقتىڭ تاق ورتاسىنداعى قۇم جولمەن  سوقىراڭداپ، ارەڭ كەلەدى. وسى كەزدە ءتۇن قاراڭعىلىعى قويۋلاپ، بوران كۇشەيىپ، الىس قىردان  ءبورىنىڭ ۇلىعان ءۇنى ەستىلدى، قىستاق كەڭسەسىنىڭ قاسىنداعى ءبىر  ءۇيدىڭ شىراعى جارقىراپ، ءبىر توپ  ادام  شام جارىعىندا،  قارتا  ۇتىسىپ  ويناپ،  وسىناۋ قۇم  باسقان، كەدەي  قىستاقتىڭ  ەڭ  سوڭعى كەشىن  اتتاندىرىپ سالۋدا.  كەدەيلەسكەن سايىن، قۇتىرىنا قۇمار ويناۋ  سالتقا اينالىپ، قارىزدانىپ قاتىن الۋ، ادام  ءولتىرىپ، توناۋشىلىق ىستەۋ ەتەك الىپ كەتەدى ەمەس پە.
ولار ءيتىراقتاپ وتىرىپ،  اقىرىندا، قۇم  قويناۋىنا سۇعىنا سالىنعان، اقپا قۇم  بەلۋارىنا دەيىن  باسىپ قالعان، مىجىرايعان  بالشىق تامنىڭ الدىنا كەلىپ توقتادى. تام دەگەن اتى بولماسا، ولاي-بۇلاي قيسايىپ، قۇلاعالى تۇر، جان-جاعىنا جىڭعىل سىرىقتاردان تىرەۋ قويىلىپتى،  كونە سيىر قورا نەمەسە ەسكىرگەن ات قورا دەرسىز. ۇيگە كىرىپ كەلگەندە، بورسىعان سىز ءيىسى مەن قاڭسىعان  قۇم  يىسىنە، باسقا دا كۇلىمسى يىستەر قوسىلىپ مۇرىنعا ۇرىلدى. ءۇيدىڭ ىشىنە دە  ءبىر نەشە تىرەۋ  قويىلىپ، تام  قابىرعالارى  مەن  ءۇيدىڭ ارقالىعىن  سۇيەپ تۇر،  ءبىر كۇنى اجەيدى تىرىدەي باسىپ قالۋ حاۋپى مەن مۇندالايدى. ءۇيدىڭ ىرگەسىنەن تىشقاندار  شۇرىق-شۇرىق ءىن قازىپ، ءۇي ءىشىن ءۇيىم-ءۇيىم توپىراققا تولتىرىپ تاستاپتى، تىشقان ىندەرى مەن دودەگەدەگى شۇرىق-شۇرىق تەسىكتەردەن، ءۇيدىڭ  ءتورت بۇرىشىنداعى ساڭلاۋلاردان گۋ-گۋ جەل ازىنايدى. جازدا سالقىن بولعانىمەن، الايدا قىراۋ كىرپىك  قىس ايلارىندا، مۇزعا اينالىپ، قاتىپ  قالماي، ءتىرى جۇرگەن اجەيدىڭ جانى دا  تەمىر-اق ەكەن.
اجەي:  ـ  مەنىڭ قارا لاشىعىم وسى،  ”ءتاڭىر سامالى “ بەي اقساقال،  قارا قوسىمىزدى، حان ورداسىنداي كورىپ، كەڭ كوسىلىپ وتىرا بەر، - دەدى جالپىلداپ.
ـ  بۇل جەر قۇلاققا ۇرعان تاناداي، جىم-جىرت، ءان سالۋعا وتە  قولايلى ەكەن  عوي.
ـ قىستاعىمىز ءسىڭىرى شىققان كەدەي، قالت-قۇلت ەتىپ، ارەڭ جان باعىپ جاتىرمىز،-دەپ قىستاق باسشىسى سويلەي ءجۇرىپ، قولىنداعى پانار شامدى ساكىنىڭ ەرنەۋىندەگى تىرەۋگە  ءىلدى دە، -  مىنا پانار شامدى  تاستاپ كەتەيىن،  مايى از قالعان سياقتى، ءبىر ازدان سوڭ وداق ياچايكاسىنىڭ  سەكراتارىنان  تاعى دا ءبىر از كارەسين بەرىپ جىبەرەيىن،- دەدى.
بەي اقساقال: ـ قاجەتى جوق، قاراڭعىدا ايتسام، ءتىپتى  كەرەمەت ايتامىن،- دەدى.
قىستاق باسشىسى  قۇم باسقان، قۇلا ءتۇزدىڭ ورتاسىنداعى مىجىرايعان تامعا مۇڭعۇل حالىق اندەرىن اسقاقتاتا شىرقايتىن، ءبىرى ــ ولەڭشى، ءبىرى ــ ولەڭقۇمار ەكى قارتتى قالدىرىپ، سىرتقا شىقتى.  جەل  سىڭسي سىزىلىپ، الىس قىردان  قاسقىردىڭ ۇلىعان ءۇنى ەستىلەدى.
ءۇي ءىشى جىم-جىرت.
دارىما اجەي پاناردى  ۇرلەپ  ءوشىردى، ءۇيدىڭ ءىشىن  ءزىلماۋىر قاراڭعىلىق باستى. ول سيپالانىپ  ءجۇرىپ، ساكىنىڭ ۇستىنە  شىعىپ، ساكىنىڭ بۇرىشىنا جينالعان كورپەگە جانتايىپ: ـ شىرقاي بەر ەندى، ”كيەلى سامال“ ،- دەدى.
بەي اتاي تاس قاراڭعىلىق قۇشاعىندا قالعانىنا كۇلىپ قويىپ،  اجەي ساكىگە شىعار الدىندا قۇيىپ بەرگەن، ءبىر شىنى سۋىق سۋدان ءبىر ۇرتتاپ، تاماعىن ءجبىتىپ الىپ: اپاي، قانداي ءان تىڭداعىڭىز كەلەدى؟- دەپ سۇرادى.
ـ قالاعانىڭشا ايتا بەر،  قانداي ءان تىڭداعىم كەلەتىنىن،  سالدەن سوڭ ءبىر-اق ايتايىن.
ـ جارايدى، باستادىق وندا.
بەي  اتاي قوبىزىنىڭ قۇلاق كۇيىن كەلتىرىپ،  قوبىز شاناعىنىڭ  باسىنا  ءىلۋلى  تۇرعان ادىرنا ىسقىماسىنا ءبىر قابات شايىر جاعىپ، شايىر سالاتىن تورعىن قالتاسىن الىپ شىعىپ،  ادىرنانىڭ جىلقى قۇيرىعىنان تاعىلعان، قوڭىر ءتۇستى  قىل  ىشەگى اپپاق بولىپ،  اعارعانشا شايىرمەن  سىلادى.
سونىمەن بەي  اتايدىڭ  كۇڭىرەنگەن  قوڭىر داۋىسى سورعالاي  توگىلىپ، شارىقتاي جونەلدى.
العاش شىرقالعانى  تەرىستىك ميليتاريستەرىنىڭ ساحارادا تىڭ يگەرىپ،  جايىلىمدى قۇمايتتاندىرۋىنا قارسى تۇرعان، ۇلت قاھارمانى ـــ « گاداميلين » ەپوسى  بولدى. جىرلاۋشى مەن تىڭداۋشى ەكەۋى دە  ءان اۋەنىمەن تەربەلىپ، قالىقتاپ ۇشىپ بارا جاتتى. ىلە-شالا «نۋىنجيا»، «جەتىم بوتا»، « قاسيەتتى شيڭ-انليڭ»، «قۇلا قۇلىن» قاتارلى مۇڭلى اۋەندەگى حالىق اندەرى شىرقالدى.  سارىندى اندەر دە،  قىسقا اندەر دە ايتىلدى،  وقيعالى جانە وقيعاسىز  جىرلار دا جىرلاندى، يۋمەرلى، ءازىل ولەڭدەر دە، سايقى-مازاق، سىقاق ولەڭدەر دە، داستارقان جىرلارى دا، بايىرعى جانە بۇگىنگى اندەر دە ايتىلدى. بارا-بارا  وسىناۋ توپىراق ءۇي  شىمىرلاي شالقىعان، مۇڭلى سارىنداعى مۇڭعۇل اندەرىنىڭ قوپ-قوڭىر اۋەنىنىڭ قۇنداعىنا بولەندى.
ەكى حارتتىڭ دا كوز شاناعىنا مولدىرەگەن جاس تامشىلارى تۇندى. سىرتتا  بوراننىڭ بوزداعان ۇنىنە، سىلدىرلاپ سىرعىعان قۇم ءۇنى مەن جاپان دالادا جاپادان-جالعىز جورتقان كوكجالدىڭ وزانداي ۇلىعان ءۇنى قوسىلىپ، جان دۇنيەنى قۇلازىتىپ، قابىرعانى قايىستىردى. ادامدى قايران قالتىراتىنى ـــ حالىق اراسىنا كەڭ تارالعان مۇڭعۇل حالىق  اندەرىنىڭ كوبنىڭ ىرعاعى مۇڭلى، وقيعاسى قاسىرەتتى،  ادامنىڭ جان دۇنيەسىن تولقىتاتىن شەرلى بولىپ كەلەتىندىگى، ال ءريتىمى ويناقى دا كوڭىلدى بولىپ كەلەتىندەرى نەكەن-ساياق كەزدەسەدى، وسى ءبىر قانشا جىلدان بەرى قاراي تەڭگىر كۇڭىرەنە شىرقاپ جۇرگەن وسى زامان اندەرى وسى ءبىر ءتۇيىندى ءتىپتى دە  ايقىن ايعاقتاي تۇسەدى. بۇل اسىلىندە  جاساعان ورتاعا قاتىستى بولسا كەرەك، ءبىر عاسىردان بەرى مۇڭعۇل ساحاراسىندا تىڭ يگەرىلە باستاعاننان باستاپ، ساحارانىڭ قۇمايتتانۋى اۋىرلاسىپ، ۇلان-قايىر دالا شولگە اينالىپ كەتتى، كىندىك كەسىپ كىر جۋعان جەرىنەن، جاسىل جايلاۋ، جانات مەكەندەرىنەن كوز جازىپ قالىپ، بارار جەر، باسار تاۋى قالماي سەندەلىپ، تۇرمىستا داعدارعان مۇڭعۇلدار تەك قانا قاسىرەتتى حالىق اندەرىن شىرقاۋ ارقىلى عان كوكىرەكتەرىنە بەرىش بولىپ قاتقان شەر-مۇڭدارىن بەينەلەيتىن بولعان-دى. ارينە، مۇڭعۇل سارىندارىنىڭ قالىپتاسۋى سايىن ساحارا مەن ات جالىندا وسكەن ۇلتتىڭ كەڭ  پەيىلمەن تىعىز قابىسىپ جاتادى.
بايىرعى مۋزيكا اسپابى كۇڭگىردىڭ شاناعىنان  كۇڭگىرلەگەن  سازدى اۋەن قۇيقىلجي توگىلەدى. باياۋ عانا تامىلجي شالقىعان مۋزيكا اۋەنىنە، شىمىرلاپ بويعا جايىلاتىن حالىق اندەرىنىڭ سازى قوسىلدى، اسىرەسە، بايىرعى سەگىز نوتالى كۇيدى تارتقان ساتتە، قوبىزدىڭ قوڭىر اۋەنى شىرقاۋ شىڭعا كوتەرىلدى.
دارىما اجەي اسەم   اۋەنگە  شىم باتىپ، قالعىپ كەتكەن جانداي، ءۇن-تۇنسىز مۇلگىپ وتىر.
بەي اقساقال بەبەۋلەتىپ بارىپ كۇيىن دوعاردى.
- ”كيەلى سامال“ بەي اقساقالدىڭ  دا قولى تالاتىن كەزى بولدى، ءسال تىنىستاپ،  دەمالىپ ال،- دەگەن دارىما اجەيدىڭ ءۇنى قاراڭعىدا ساڭىق ەتىپ، انىق ەستىلدى.”كيەلى سامال“بەي اتاي سەلت ەتىپ، قولى قالتىراي قالدى، ۇيتكەنى، ول، ” اپاي ەستي-ەستي قالجىراپ، كىرپىگى  ءىلىنىپ كەتكەن بولار،“- دەپ ويلاعان-دى.
- كەشىرىڭىز، اپاي، ىنتاڭىزعا  سۋ سەپكەندەي بولدىم-اۋ، كۇيىمدى اقىرلاستىرماي تارتا بەرسەم بولعانداي ەكەن.
- وقاسى جوق قاراعىم، سەنىڭ دە سۋ-سۋان ءىشىپ، تاماعىڭدى جۇمساتار كەزىڭ بولدى.
- اپاي، ەندى قايسى كۇيدى تىڭداعىڭىز كەلەدى، ءسىز قايسى كۇيدى ەڭ ۇناتىپ تىڭدايتىندىعىڭىزدى ماعان ءالى ايتقان جوقسىز عوي.
- قاراعىم-اۋ، سەن مەنىڭ قانداي كۇيدى ەرەكشە ۇناتىپ تىڭدايتىندىعىمدى ءالى بىلمەيسىڭ بە؟
- بىلمەيمىن، باۋىرىڭىز، راسىندا، بىلمەيدى ەكەن.
- حا....حا... حا، بۇعان سەنى كىنالاي المايمىن. مەن سەنىڭ نە ءۇشىن “كيەلى سامال” اتالعانىڭدى بىلگىم كەلەدى.
بەي اتايدىڭ تۇلا بويى ءدىر ەتە ءتۇستى. ءسال ءۇنسىزدىكتەن سوڭ، - باۋىرىڭىز، بايىرعى جىر «كيەلى سامالدان» شەت-پۇشپاقتاپ حابارلى، الىپ ۇشقان البىرت  جاستىق شاعىمدا، «كيەلى سامال» دەپ اتالىپ  قالىپپىن دا، اياعىن جيناستىرا الماي قالدىم،- دەدى.
بەي اتايدىڭ جۇزىنە قىزعىلت الاۋ ويناپ شىققاندىعىن، تاستاي قاراڭعىلىق قۇشاعىندا وتىرعان دارىما اجەي كورە  الماسا دا، ءبىراق، ونىڭ  ۇنىنەن  ىڭعايسىزدانىپ قالعانىن اڭعاردى.
- وندا « كيەلى سامالدان»  بىرەر شۋماق تارتىپ جىبەرشى قاراعىم،- دەپ، تەك بار اڭسارى ءان-كۇي تىڭداۋعا اۋعان دارىما اجەي ونىڭ لاقاپ اتىنا انشا نازار اۋدارىپ كەتپەدى.
- ءبىراق، مەن......، - دەپ، ”كيەلى سامال “  بەي اقساقال ومىرىندە تۇڭعىش رەت تۇتىعىپ قالدى.
- نە  بولدى؟ جاڭا عانا شەت-پۇشپاقتاپ، حابارىم بار دەپ وتىر ەمەسپەدىڭ؟-دەپ دارىما اجەي قۇتقۋارلاي ءتۇستى.
- اپاي سىزدەن قالاي جاسىرايىن، باۋىرىڭىز تەك باسقى بولەگى __ «كوك ءبورى» بولەگىن عانا بىلەدى، ال اياققى بولەگى  ـــ «مارال انا» بولەگىن ۇستازىم ۇيرەتپەگەن بولاتىن-دى، سىزدەن ۇيات بولدى،- دەدى.
- وكىنىشتى-اق! ، -  اجەي تەرەڭ كۇرسىنىپ الىپ، - وندا «كوك ءبورىنى» تارتا عوي،- دەدى.
”كيەلى سامال “ بەي اتاي سەكسەننىڭ سەڭگىرىنە شىعىپ، مالكىلدەپ وتىرعان مىنا اجەيدىڭ شىنايى قىرىن ەندى اڭعارعانداي بولدى. وسىنىڭ الدىندا عانا ونى حالىق ءانىن جانىنداي جاقسى كورەتىن، انگە قۇمار، كۇيگە اۋەس شۇيكەدەي عانا كەمپىر دەپ ويلاعان-دى، ەندى ول ويىنان  اينۋىنا تۋرا كەلدى،  اجەيدىڭ تەگىن جان ەمەستىگىن باعامداپ، ونىڭ حالىقتىق اۋەندەردى قانىق بىلەتىنىن اڭعارىپ، پەيىلسىزدىك تانىتۋعا باتىنا المادى. اۋەلى جانى جەلپىنىپ، تەبىرەنىس بيلەدى. وسىنشا كوپ جىلدان بەرى قاراي،  قوبىزىن ارقالاپ، سايىن دالانى ءومىر بويى شارلاسا دا، تىڭدارمانداردىڭ «كيەلى سامالدى» تارتىڭىز دەپ قيىلا وتىنگەندەرى ساناۋلى عانا، اۋەلى كوبى وسىنداي ءبىر كونە كۇيدىڭ بار ەكەنىن دە بىلمەيدى-تىن، مىنە بۇگىن ول ناعىز بىلگىرگە قيۋادا جولىعىپ وتىر عوي.
”كيەلى سامال“ بەي اتاي قوبىزىنىڭ قۇلاق كۇيىن قايتا تەڭشەپ، رۋحىن  سەرپىلتىپ، كۇللى ىقلاس، زەيىن-زەردەسىمەن بايىرعى كۇي ـــ « كيەلى سامالدى» تارتا باستادى.
«مۇڭعۇلدىڭ قۇپيا شەجىرەسى» دەگەن تاريحي كىتاپتىڭ ءالقيساسى، مۇڭعۇلداردىڭ اتا-باباسى شىڭعىسحاننىڭ تەگى جونىندە ءسوز بولادى، ءتاڭىردىڭ بۇيرىعى بويىنشا بورتەشىنا مەن  ونىڭ عاشىعى  بەلگۇناتاي دۇنيەگە كەلەدى، ولار قول ۇستاسىپ، تىڭگىس كولىن كەسىپ وتەدى-دەپ باستالاتىن-دى. مۇنداعى ”بورتەشىنا“ مەن  ”بەلگۇناتاي“ دەگەن ەكى ءسوزدىڭ ماعىناسى ” كوك ءبورى “ جانە  ” اق مارال “ دەگەن ماعىنانى بەرەدى، ال بايىرعى جىر ــ « كيەلى سامالدىڭ» ارقاۋى كوك ءبورى مەن مارال .
”كيەلى سامال “ بەي اتاي :
داۋىلداي  ۇيتقىپ؛
جەلدەي جۇيتكىپ؛
ساعىمداي كوشكەن،
سامالداي  ەسككەن؛
ا..........قا......قوي،
كيەلى  سەرىم !
كوك  ءبورىم!-دەپ جىرلاي جونەلدى.
بايىرعى حالىقتىق جىر ـــ”كيەلى سامالدىڭ “  اۋەنى ميقىرايعان جاتاعان جاپپانى جاڭعىرتىپ، ءتۇن كەڭىستىگىن كەرنەپ، كۇللى دۇنيە وسى ءبىر بايىرعى جىر اۋەنىنە بالقىپ، ءبىر ءسات دەل-سال كۇيگە ەنىپ، تىنا قالعانداي بولدى.
ءدال وسى اراعا كەلگەندە، ونىڭ ءۇنىن باياۋ كوتەرىلگەن ايەل ادامنىڭ مايدا قوڭىر داۋىسى:
قوڭىرلاي ەسكەن،
سامالداي وپكەن؛
قۋالاي سوعىپ،
مەيىرىن توگىپ؛
جەلپىنتكەن جاندى،
سامالداي ماڭگى.
ا..........قا......قوي،
كيەلى سامالىم!
اق  مارالىم!-دەپ  جالعاي جونەلدى.
بۇل سەكسەننىڭ سەڭگىرىندەگى دارىما اجەيدىڭ جىردىڭ سوڭعى بولەگىن قوستاي شىرقاعان ءۇنى بولاتىن-دى، اۋەنى ءسال قارلىعىڭعى شىققانىمەن، ءزاۋ بيىككە قاراي تالماي سامعاتىپ، شىعانداتا كوتەرىپ، مۇراتىنا جەتكىزە ورىنداپ، مۇڭعۇل حالىق اندەرىنىڭ وزگەشە سارىنىن ەمىن-ەركىن جەتكىزە بەينەلەندى.
”كيەلى سامال “  بەي اتاي تاڭ-تاماشا بولىپ: ـ اپاي، ءسىز اياققى بولەگىن بىلەدى ەكەنسىز عوي، ءسىزدىڭ شىرقاعانىڭىز  ”كيەلى سامالدىڭ“ سوڭعى بولەگى!- دەپ ايعايلاپ جىبەردى.
ول ءوزىن-ءوزى تەجەي الماي، دارىما اجەيدى ەكى يىعىنان قۇشاقتاپ، ىرعاپ-ىرعاپ جىبەردى. ونىڭ كوز شاناعىنان سورعالاعان جاس، جەلپىلدەپ كەۋدەسىن جاپقان اپپاق ساقالىنا قۇيىلدى. بالا كەزىندە تەك ءبىر رەت قانا ۇستازىنىڭ ىڭىرسىپ ايتقانىن ەستىگەن-دى، ءبىراق، ۇستازى وعان ۇيرەتۋگە ۇلگىرمەي، حان-بەكتەردىڭ گاداميلىن كوتەرىلىسىنە قاتىناستى دەگەن كۇمانىمەن  قولىنا كوزىر، اياعىنا كىسەن سالىنىپ، تۇرمەگە توعىتىلىپ، ارتىنان باسى الىندى. بۇگىن ول سول ءبىر عالامات جىردىڭ اياققى بولەگىن ەستىگەندە جانى جاي تاۋىپ، ماساڭ كۇيگە بولەنىپ، ءوزىن-وزى مەڭگەرە الماي قالدى.
ءدال سول كەزدە دارىما اجەي دە  كوز جاسىن كول قىلىپ، ەگىلە جىلاپ وتىرعان-دى.
ول دا شامان ءدىنىنىڭ ەندى ءبىر تارماعى لەچىن.قۋاندۇن اعىمىنىڭ بىردەن-ءبىر مۇراگەرى بولاتىن-دى، ونىڭ ۇستازى ”كيەلى سامالدىڭ“  سوڭعى بولەگىن عانا بىلەتىن-دى، باسقى ءبولىمىن ەشقاشان ەستىپ كورمەگەن-دى، مىنە بۇگىن كارىلىك مەڭدەتىپ، كۋسەگەن شاعىندا، تالاي زاماننان بەرى ءبىر تىڭداسام دەپ ارمانداپ كەلگەن ”كيەلى سامالدىڭ“  باسقى بولەگىن ەستىپ،   ”كيەلى سامالدىڭ“ تولىق نۇسقاسىن تاپسام- دەيتىن، كوپتەن بەرى كوكەيىندە جۇرگەن ومىرلىك ارمانى ورىندالدى، اجەي بۇعان دا شۇكىرلىك قىلدى، تاس قاراڭعىدا قىزعىلت الاۋ جۇگىرگەن جۇزىنەن، ءسابيدىڭ شالىقتاعانىنداي كىرشىكسىز كۇلكى لەبى ەستى.
ـ جارايدى، - دەدى اجەي، ـ ءبىز جانە ءبىر قوسىلىپ شىرقاپ كورەيىكشى.
وسىلايشا ولار جانە ءبىر رەت قوسىلىپ شىرقادى. ولار بۇل رەت مۇڭعۇل انشىلەرى سيرەك قولداناتىن ”كومەي“ اۋەنىمەن شىرقادى. بۇل تۇردەگى ءان ايتۋ داستۇرىندە كومەكەيدەن تومەن اۋەن مەن جوعارى اۋەن قاتار شىعىپ، بەيىشتىڭ ۇنىندەي قۇيقىلجىپ، سيقىر سازىمەن تەربەيدى، بۇل مۇڭعۇل ۇلتىنىڭ بايىرعى عاجايىپ ءان اۋەنى بولىپ، ءدال قازىر بۇل اۋەنمەن ايتاتىندار ساناۋلى عانا، تۇلپاردىڭ تۇياعى، سۇڭقاردىڭ قياعىنداي، ەكى  اتاقتى مۇڭعۇل حالىق ءانشىسى  بايىرعى ءداستۇرلى اۋەنمەن، ”كيەلى سامالدى“ قوسىلا شىرقاعاندا، ەرەكشە  ۇندەستىك تاۋىپ، جىردىڭ ءسوزى مەن اۋەنى ءمىنسىز قابىسىپ، مۇلتىكسىز ورىندالدى.
ولار ىلە-شالا تاعى ءبىر رەت قوسىلا اۋەلەتتى.
سوڭىنان ەكەۋى دە دەمدەرىن ىشكە جۇتىپ، ءتابيعاتتىڭ ۇنىندەي، ءتاتتى اۋەننىڭ قۇلاقتان كەتپەس سازىنا تەربەلىپ، دەمدەرىن ىشكە جٷتىپ، ءۇن-ءتۇنسىز قالدى.
ءۇي ىشىندە تىرس ەتكەن دىبىس جوق، جىم-جىرتتىققا شومدى.
ـ جارايدى، ءشولىم قانىپ، سارىعىم باسىلدى،  ”كيەلى سامالىم“ ەندى ءسىزدى اۋىرەلەمەيىن، - دەدى اجەي.
ـ بۇل ءتاڭىردىڭ بۇيرىعى، بۇگىن ”كيەلى سامال“ تولىقتاندى، بۇل قۇدايدىڭ ءامىرى!- دەپ بەي اقساقال كۇرسىنىپ، - و دۇنيەدەگى ۇستازىمنىڭ جانى دا جاي تاباتىن بولدى،- دەدى.
ـ سولاي، ءومىر بويى اڭساعان يگى تىلەگىم ورىندالدى، ەندى ارمانىم جوق، قاتتى قۋانىشتىمىن!- دەپ دارىما اجەي بويجەتكەن قىزداي سىڭعىرلاي كۇلدى. ارتىنان، بەي اتايعا قاراپ، ـ ”كيەلى سامال“، ەندى ءسىز دە دەمالىڭىز، مەن دە دەمالايىن، ايتپەسە، وس جەردەن جامباس سيار جەر تاۋىپ، قيسايا كەتىڭىز، نە بولماسا، قىستاق باستىعىنا بارىپ، جايلى ورىن تاۋىپ جاتىڭىز، قايتسەڭىز دە ءوز قالاۋىڭىز ءبىلسىن،-دەدى.
اجەي وسىلاي دەدى دە، تەرەڭ كۇرسىنىپ، كوزىن تاس جۇمىپ، ۇيقىعا كەتتى. ونىڭ كوز شاناعىندا ءبىر تامشى باقىت جاسى ءىلىنىپ تۇردى، سەكسەن جىلدىق عۇمىرىنىڭ قىزىعى مەن شىجىعىنا كۋا بولعان قوس جانارى قايتا اشىلماستاي، ماڭگى جۇمىلدى.
بەي اقساقال ساكىنىڭ ۇستىنە قيسايعان جوق، قىستاق باستىعىن دا ىزدەگەن جوق، قوس الاقانىن كەۋدەسىنە قويىپ، دىزەسىن بۇگىپ، شىرت ۇيقىعا كەتكەن لەچىن.قۋاندۇن اعىمىنىڭ مۇراگەرى دارىما اجەيگە حوشتاستى دا ءۇن-ءتۇنسىز جۇلدىزدى اسپاندى جامىلىپ، 30 شاقىرىم شالعايداعى ءوز اۋىلىنا قاراي  بەتەلدى.
دالا توسىندە جانعا جايلى قوڭىر سامال ەسەدى. بوزامىق قۇمدى دالا اي ساۋلەسىنە شومىلىپ، بايتاق دالا مۇلگىگەن مۇڭعا ورانعان.
”كيەلى سامال“ بەي اتاي قۇمداۋىت جولدا باياۋ ىلگىپ كەلەدى، كوڭىلى ءالى دە  جاڭاعى ءان اۋەنىمەن ەلتۋدە. ارقاسىنا اسىپ العان قوبىزىنىڭ قىزىلدى-جاسىلدى شاشاعى جەلمەنەن جەلبىرەيدى.
جارىم جولعا كەلگەندە، بەي اتاي قۇم توبەشىككە وتىرىپ، شىلىم ورادى.
ءدال سول ساتتە، ونىڭ قارسى الدىنداعى اناداي جەردەن ءبىر جۇپ جاپ-جاسىل ساۋلە جارقىلدادى. العاشىندا ول اي نۇرىمەن شاعىلىسقان اينەك-ساينەك بىردەڭە بولار دەپ ويلاعان-دى، ايتسە دە، الگى ءبىر ءبىر جۇپ ساۋلە وزىنە قاراي جىلجىپ، جاقىنداپ كەلەدى ەكەن. ىلە-شالا ونىڭ ارتىنان تاعى ءبىر جۇپ جاسىل ساۋلە كورىندى، ونان سوڭ، وڭ-سولىنان، جان-جاعىنان وزىنە قاراي جارقىلداي تاياپ كەلە جاتقان، جۇلدىزداي جامىراعان جاسىل ساۋلەلەردى بايقادى، ولاردىڭ كەيبىرەۋىنىڭ ۇشقىنى ءالسىزدەۋ، كەيبىرەۋى كوز ۇيالتادى، كەيبىرەۋى جارق-جۇرق ەتەدى، كەيبىرەۋلەرى ءبىر ورنىنان تاپجىلمايدى.
بەي اتاي ىشتەي، ” جاقسىلىقتىڭ نىشانى ەمەس“-دەپ كۇبىرلەدى، ”ءتاڭىرىم-اۋ، مۇنشا قالىڭ كوكجال قايدان شىعا كەلدى؟ سورىم سورپاداي قاينايتىن بولدى-اۋ،“- دەپ ويلادى.
ول جەتى قاراڭعى تۇندە، ۇشقالاقتىققا سالىنىپ، جاپادان-جالعىز جولعا شىعىپ كەتكەنىنە، اسىرەسە، قۇلا ءدۇز، قۋ مەديان دالامەن ساپار شەكەنىنە، قاتتى وكىندى. ءبىر ءۇيىر اش قاسقىر جان-جاعىنان قاۋمالاپ، باسپالاپ كەلەدى، بويىندا قوبىزدان وزگە كوك تەمىردىڭ سىنىعى جوق، حاتەر ءتونىپ كەلەدى.
قاسقىر اۋەگى جان-جاعىنان باسپالاپ اڭدىپ، تاياي ءتۇستى.
ول قۇم توبەشىكتىڭ  باسىندا وتىرعاندىقتان، قاسقىرلاردىڭ تاپ بەرىپ، تارپا باس سالا المايدى.
ول اقىرىپ-اقىرىپ قالدى، ءبىراق، ءبورى ءۇيىرى وعان ەلەڭ  ەتەر ەمەس. ولاردىڭ اراسىنداعى دەنە ءبىتىمى تايىنشاداي، قۇلاعى ءتىپ-تىك ارلان قاسقىردىڭ ۇزىن قۇيرىعى سۇيرەتىلىپ، جەردە جاتىر، ول اينالاسىنداعىلارعا ىر-ىر ەتىپ، ايبات شەگەدى، اۋەگى ونىڭ قاباعىنا قاراپ قيمىلدايدى. الدە ءبىر بولتىرىك كوكجال الدىنا قاراي سابىرسىزدانا ۇمتىلسا، ول ۇزىن قۇيرىعىن سۇيرەتە، ولارعا تاپ-تاپ بەرىپ، ناجاعايداي كۇركىرەپ، ايبارلانا ىرىلداپ، ولاردى ۇيىرىنە قۋىپ تىعادى.
ءۇيىرلى قاسقىر بەي اقساقالدى تورۋىلداپ، وراي كۇتىپ، ارلان قاسقىردىڭ بۇيرىعىن توسۋدا.
بەي اتاي دا قورشاۋدى بۇزىپ شىعاۋعا باتا المادى، ەگەر تۇرعىدان ايىرىلىپ، الدا-جالدا بەتپە-بەت كەلىپ، شاپپا-شۇپ ايقاسسا، ونىڭ توتەپ بەرۋى مۇلدە مۇمكىن ەمەس، ءۇيىرلى قاسقىر، اپساتتە-اق، پارە-پارەسىن شىعارىپ، جاركەمدەپ تاستايدى عوي، ونىڭ ءون-بويى دىرىلدەپ، قورقىنىش بيلەي باستادى.
بەي اتاي وسىلايشا ءۇيىرلى قاسقىرمەن ارباسىپ قالدى.
بەي اتاي، ”بۇگىن بۇل قىرسىقتان قۇتىلا المايتىن بولدىم، سالدەن سوڭ، ءۇيىرلى قاسقىر تاپ بەرەدى،“- دەپ قامىعا ويعا باتتى. ءتاڭىردىڭ شاپاعاتى جاۋىپ، ءمورتى كەلىپ،  ”كيەلى سامالدىڭ“ سوڭعى بولەگىن ەندى عانا ۇيرەنگەندە، قۇمارىنان شىعا شىرقاي الماي جاتىپ، قاسقىردىڭ جەمىنە اينالعىسى كەلمەدى، ول كوكىرەگىندەگى قاسىرەت تولقىنىن باسا المادى.
” قاسقىرلار تاپ بەرمەي تۇرىپ، "كيەلى سامالدى"  نەگە ءبىر شەر قۇمارىمنان شىعا شىرقاپ المايمىن ؟“
بەي اتاي ويالاعانىن ورىنداپ الۋدىڭ قامىنا كىرىستى. ول  دەرەۋ مالداسىن قۇرىپ، قۇم توبەشىكتىڭ باسىنا  وتىرا قالىپ، كۇڭگىردىڭ قابىن سىپىرىپ الىپ، ىشەكتەرىن دىڭىلداتىپ، تەڭشەدى.
قوبىز شاناعىنان بايىرعى كۇي اۋەنى بەبەۋلەي توگىلىسىمەن، اسىلىندە، شابۋىل بۇيرىعىن بەرۋگە وقتالىپ تۇرعان، ارلان ءبورىنىڭ تۇلا بويى دىرىلدەپ، اينالاسىنداعى كوكجالداردى ىرىلداپ توقتاتتى. شوقتاي جايناعان جاسىل ساۋلەلەر سول ورنىنان تابجىلماي، قۇم توبەنىڭ باسىنداعى شالدىڭ قولىندا بەبەۋ قاققان قوبىزعا تەسىلدى.
بەي اقساقال تاماعىن كەنەپ، بايىپتاپ-باپتاپ،  ”كيەلى سامال“ جىرىن شىرقاي جونەلدى. ونىڭ قوڭىراۋلاي كوتەرىلگەن قوڭىر اۋەنى قۇم توبەشىكتىڭ باسىنان توڭىرەكتىڭ ءتورت بۇرىشىنا تارالىپ، تۇنگى كەڭىستىكتە ۇزاق جاڭعىرىعىپ تۇردى.
قاسقىر اۋەگى قايرانداپ قالدى، اسىرەسە، الگى ارلان قاسقىر قوبىز بەن قوبىزعا قوسىلا ەگىلگەن حارتقا قوزعالماي تىگىلە قادالدى، بۇلىڭعىر اي ساۋلەسىندە، الدە نەنى شىرامىتقانداي، عاجايىپ سەزىمگە بولەندى.
بەي اتاي «كيەلى سامالدى» قايتا-قايتا اسقاقتاتا شىرقاي بەردى، شىرقاعان سايىن شابىتى شالقىپ، ءان اۋەنىنە ەلتىپ، مىناجات قىلعانداي مۇلگىپ، ءوزىنىڭ حاتەردە قالعانىن، توپتى قاسقىردىڭ وزىنە قاراي تاپ بەرىپ، جاركەمدەپ تاستاعىسى كەلىپ، ۇمسىنىپ تۇرعانىن مۇلدە ۇمىتىپ كەتتى. ول قۇددى جان بالاسى جوق يەن دالادا، ەشقانداي حاۋىپ-حاتەرسىز جەردە وتىرعانداي، ەكپىندەتە، جان-تانىمەن، شەرىنەن شىعا، شىعانداتا جىرلادى. ونىڭ سول بەينەسىنەن ” تەك «كيەلى سامالدى» ايتىپ السام، تەك وسى ءاندى ايىزىمدى قاندىرا شىرقاپ السام، ولسەم دە وكىنبەيمىن!“- دەگەن ويى اڭعارىلعانداي.
ول قازىر تەك «كيەلى سامالدى» جىرلاۋ ءۇشىن عانا ءتىرى وتىر، قارا تۇياعىنان قال كەتكەنشە، «كيەلى سامالدى» بەبەۋلەتە بەرەدى. ونىڭ سول ءبىر بەينەسى: ”مەن جىرىمدى جىرلاپ الايىن، جىرلاپ بولعان سوڭ، كەلە بەرىڭدەر، بولتىرىكتەرىم،“-دەگەندى يشارالاپ تۇرعانداي، مۇنداي جاعدايعا بەت كەلگەن توپتى كوكجال العا اتتاپ باسپاي، قايمىعىپ قالدى، اسىرەسە، الگى ارلان ءبورى سول جەردەن تاپجىلماي، كۇي تىڭداپ تۇر، قۇيرىعى سۇيرەتىلىپ، قوس قۇلاعى دا العاشقىداي تىكىرەيمەي، سالپيا بەردى. بارا-بارا الگى ارلان قاسقىر قۇم بەتكەيدەگى اقپا قۇمنىڭ ۇستىنە جەر باۋىرلاپ جاتا كەتىپ، ءۇن-ءتۇنسىز مۇلگىپ، بەي اتايدىڭ قوبىز كۇيى مەن جىر اۋەنىنە قۇلا تىكتى، الگىندەگى قانقۇيلى جىرتقىشتىعى عايىپ بولىپ،  قان اڭساعان ۇلۋى ساپ تيىلدى. ارلان ءبورىنىڭ جەر باۋىرلاپ جاتا كەتكەنىن كورگەن باسقا بورىلەردىڭ دە جاۋىز كەسپىرلەرى جوعالىپ، ءمۇلايىمسىپ، جۋاسي قالدى دا قۇم توبەشىكتى قورشاي جەر باۋىرلاپ جاتا-جاتا قالىپ،  ارلان ءبورى قۇساپ، ءان اۋەنىنە مۇلگي قۇلاق ءتۇردى. ءسويتىپ،  بەي اتايدىڭ اياق جاعىنداعى قۇم توبەشىك ەتەگىن اينالا قورشاعان جۇپ-جۇپ جاسىل نۇرلار شوقتاي جايناپ، سول ورىندارىندا تاپجىلماي، تۇرىپ قالدى.
” بۇل ارلان مەنىڭ ءانىمدى ءتۇسىنىپ تۇر، ول مەنىڭ كۇيىمە ەلىتىپ تۇر!“، بەي اتاي ىشتەي كوڭىلدەنىپ، ءتىپتى دە شابىتتانىپ، شالقي جىرلادى. ول اناۋ ءبىر جىلى ءوز ءۇيىنىڭ تورىندەگى ساكى ۇستىندە ەكى اي جاتقان جارالى بولتىرىكتىڭ قوبىز كۇيى مەن ءان اۋەنىنىڭ تەربەۋىندە جاراسىنىڭ جازىلىپ، قاشىپ كەتكەنىن مۇلدە ەسىنەن شىعارىپ العان-دى. الدىندا جەر باۋىرلاپ جاتقان مىناۋ ارلان ءبورىنىڭ جاراقاتى جازىلعان سوڭ، زىتىپ بەرگەن سول بولتىرىكتىڭ ءدال ءوزى ەكەنى ونىڭ ءۇش ۇيىقتاسا، ويىنا كىرىپ شىقپادى، شىرامىتا دا العان جوق.
بەي اتاي جادىراپ سالا بەردى.
ءدال سول ساتتە جۇرەگىنىڭ تۇبىندەگى قاسىرەتى، اۋلينتۇن قىستاعىندا تىڭدارماندارىنىڭ ىقىلاسسىزدىعىنا بولعان وكپە-رەنىشى تۇگەل عايىپ بولدى. ” ءبالى، مەنىڭ ءانىمدى وسىلار عانا تۇسىنە الادى ەكەن! مىنالار ولارعا قاراعاندا زەردەلى ەكەن-اۋ! مەنىڭ «كيەلى سامالىم»، مەنىڭ ۇلتىم، ۇلى تابيعاتتىڭ قۇشاعىنان، ۇلانقايىر ساحارادان كەلگەن،  تەك بايتاق دالانىڭ پەرىشتەلەرى ــ ۇلى تابيعاتتىڭ قوجايىندارى عانا ونى تۇسىنە الادى! قازىرگى ادامدار مۇدەمەن قۇنداقتالىپ، وسىزاماندانۋ اسەرىنەن، تەگىنەن اينىپ، بوگىدەلەنىپ كەتكەن، كىرشىكسىز ءارى تابيعي جان دۇنيەدەن جۇرداي بولعان، ەندى ولار سايىن دالا، ۇلى تابيعاتتىڭ قۇشاعىنان ەسكەن تامىلجىعان اۋەندى جان-تانىمەن تۇسىنە المايدى، ساڭىراۋ!“ بۇل بەي اقساقالدىڭ قاسىرەتى ەمەس، قايتا سول ءبىر شوعىر توبىرلاردىڭ قايعى-قاسىرەتى.
ول ەندى ءيىتۋ جىرى ــ « تويگە جىرىن» جىرلادى.
بۇل ادەتتە ساۋىنشى انالار ايتاتىن، بايىرعى حالىق اندەرىنىڭ ءبىرى بولىپ، جاڭا عانا تولدەپ، قوزىسىنان جەرىپ، ەمىزبەي قوياتىن، تاس باۋىر ساۋلىقتارعا قوزىسىن الدىرىپ، ءيىتۋ ءۇشىن ايتىلادى. جىردىڭ اۋەنى مۇڭلى دا زارلى، سازدى دا اسەرلى، اجەيلەر ەنەسى جەرىپ، الماي قويعان قوزىنى قۇشاقتاپ الىپ، ساۋلىقتى اينالىپ ءجۇرىپ، ساۋلىقتىڭ كوز شاناعىنان جاس سورعالاپ، قوزىسىن العانشا،  قايتا-قايتا سىڭسىپ، جىرلاي بەرەدى. بۇل بۇددا مۋزيكاسى سياقتى ادام مەن كوك ءبورىنىڭ جانىن ەلجىرەتەتىن  مۋزيكا، اداسىپ، بۇرىس جولعا تۇسكەن ازعىنداردىڭ  جان دۇنيەسىن مەيىرگە تولتىرىپ، جۇرەگىن جۇم**شەكتەلگەن**ىپ، ىزگىلىككە باستايتىن جىر.
بەي اقساقالدىڭ قوڭىرلاتا شىرقاعان «تويگە جىرىنىڭ» بەبەۋلى ءۇنى سيقىرلى سازىمەن ءۇيىرىپ، جاناردان جاس پارلاتىپ، ەت باۋىردى ەلجىرەتەر، ۇزدىككەن مۇڭمەن مەلدەكتەيدى.
ءۇيىرلى قاسقىر جىم-جىرت مۇلگىپ، ءان اۋەنىنە ۇيىپ قالىپتى.
ەڭ سوڭىندا بەي اتاي «كيەلى سامالعا» تاعى ءبىر رەت قايتا اينالىپ سوقتى.
الگى ارلان قاسقىر ۇشكىل تۇمسىعىن الدىڭعى ەكى تابانىنىڭ ورتاسىنا قويىپ، قۇددى ءبىر قولدا باققان يتتەي بۇراتىلىپ، بەي اتايدىڭ «كيەلى سامالىن» تىڭداپ جاتىر، بۇل  ونىڭ اتا-باباسى ــ كيەلى كوك ءبورىنى ماداقتايتىن، وسىنىڭ وزىنە  ءتان جىر عوي.
«كيەلى سامالدىڭ» سوڭعى بولەگىنىڭ ەڭ سوڭعى شۋماعى بەي اتايدىڭ تاماعىنان كۇڭىرەنە توگىلىپ، وسى ءبىر بايىرعى جىر ەڭ سوڭعى رەت ايتىلىپ بولا بەرگەندە، الگى ارلان قاسقىر تەرەڭ كۇرسىنىپ، اۋزىن ارانداي اشىپ، ەسىنەپ الىپ، بەينە «كيەلى سامالدىڭ» شىرقاۋ بيىككە كوتەرىلىپ، شىعانداي شىعاتىن سوڭعى اۋەنى سياقتى سوزا سۇڭقىلداپ، وزانداي ۇلىدى!
ءدال سول شاقتا شىعىس جاق كوكجيەكتەن بالىق باۋىرىلاپ تاڭ راۋانداپ كەلە جاتتى.
ارلان قاسقىر «كيەلى سامالدىڭ» بەبەۋلەپ بارىپ تىناتىن، ەڭ سوڭعى دىبىسىنا ۇقسايتىن اۋەنمەن سوزا ءبىر ۇلىپ الىپ، جاتقان ورنىنان اتىپ تۇرىپ، ارتىنا بۇرىلىپ، جورتىپ جۇرە بەردى. كەتەرىندە، بەي اتايعا بۇرىلا ءبىر قاراپ الىپ،  قۇيىنداي ۇيتقىپ، قايتادان قايىرىلماستان كەتە باردى. ارتىنان الگى ءۇيىرلى قاسقىر ــ ءوزىنىڭ اۋەگى ىلەسىپ، كوزدى-اشىپ جۇمعانشا، بەينە تۇك بولماعانداي، ءشول جازيرانىڭ قۇشاعىنا ساعىمداي ءسىڭىپ، زىم-زيا عايىپ بولدى.
”كيەلى سامال“ بەي اقساقال تاسبيىق تارتىپ، دۇعا قىلعانداي مۇلگىپ، قۇم توبەشىكتىڭ باسىنان قوزعالماي قالدى، ول ءاسىلى «كيەلى سامالدى» ەڭ سوڭعى رەت ايتىپ بولعان كەزدىڭ وزىندە الىس جاققا تەلمىرىپ، مەلشيىپ قاتىپ قالعان-دى، ءۇيىرلى قاسقىردىڭ قاسىنان قاشان عايىپ بولعانىن دا بىلگەن جوق. ونى بىلگەندى قويىپ، «كيەلى سامالدى» سوڭعى رەت تولعىمەن ورىنداپ بولعان زامان، ول الدە قاشان جانسىز سۇلىق قالىپ، ورنىندا وتىرعان قالپى كوز جۇمعان-دى، قام-قايعىنىڭ تابى قالماعان الپەتىنەن الاڭسىز تىنىشتىق پەن باقتتىڭ قىزعىلت نۇرى وينايدى، شىعىستان توگىلگەن قىزعىلت شاپاقتىڭ نۇرىنا شومعان مىس مۇسىندەي الىسقا تەلمىرەدى.
سودان باستاپ، بايىرعى جىر «كيەلى سامال» تامتىعى قالماي توزىپ، مۇلدە شىرقالمايتىن بولدى.
اندا-ساندا، سول ءبىر ارلان قاسقىر قۇم توبەلەردىڭ باسىندا تۇرىپ، جۇلدىزدى تۇندەردە، تۇمسىعىن ايعا بىلەپ، وزانداي ۇلىپ، « كيەلى سامالدىڭ» سوڭعى اۋەنىن بەبەۋلەتەتىن، ونىڭ ءۇنى ءزاۋ بيىككە سامعاپ، الىس قىرلاردى جاڭعىرتىپ، ءتۇن كەڭىستىگىنە تاراپ، ۇزاق جاڭعىرىعىپ تۇرىپ الاتىن!
و، قايران، « كيەلى سامال»!

<<شۇعىلا>> جۋرنالىنان الىندى.

« ۇلتتار ادەبيەتىنىڭ» 30 جىلدىعىنا ارنالعان «تاڭدامالى اڭگىمەلەر جيناعىنىڭ» سوڭعى بولىمىنەن: تۇسەلحان بولبان ۇلى اۋداردى

ءسىز تىركەلگەننەن كەيىن جاۋاپ جازا الاسىز تىركەلۋ | تىزىمدەلىڭىز


Archiver|قولفون نۇسقاسى|新疆作家哈文网
Powered by Discuz! X2.5(NurQut Team)© 2001-2011 Comsenz Inc. For www.xjzjxh.com
جوعارى جاق